تمرین بین جلسات: نقش ولی در پیشرفت هنرجوی کودک

پیشرفت در ساز بیشتر در خانه اتفاق می‌افتد تا در کلاس. چند راهکار ساده برای اولیایی که می‌خواهند تمرین کودک را همراهی کنند، بدون اینکه به اجبار تبدیل شود.

مادر و کودک در حال تمرین پیانو

یک کلاس هفتگی ۴۵ دقیقه‌ای فقط بخش کوچکی از مسیر یادگیری ساز است. آنچه پیشرفت واقعی را می‌سازد، تمرین کوتاه و منظم در روزهای بین کلاس‌هاست؛ و در کودکان، ولی مهم‌ترین همراه این تمرین است.

کوتاه و هر روز، بهتر از طولانی و گاه‌به‌گاه

پانزده دقیقه تمرین روزانه برای یک کودک مبتدی از یک ساعت تمرین در آخر هفته مؤثرتر است. یک زمان ثابت در روز، مثلاً بعد از عصرانه، تمرین را به عادت تبدیل می‌کند.

بدانید تکلیف این هفته چیست

بسیاری از اولیا نمی‌دانند استاد در کلاس چه خواسته است. یادداشت جلسه که استاد پس از هر کلاس می‌نویسد، مثلاً «تمرین گام دو ماژور با تمپوی ۶۰، روزی ۱۰ دقیقه»، به ولی کمک می‌کند بداند دقیقاً چه چیزی را همراهی کند.

تشویق را به تلاش گره بزنید، نه به نتیجه

  • روزهای پیاپی تمرین را جشن بگیرید، نه فقط اجرای بی‌نقص را.
  • از کودک بخواهید قطعه را برای خانواده اجرا کند.
  • ضبط کوتاه اجرا در ابتدای ماه و پایان ماه، پیشرفت را برای خود کودک ملموس می‌کند.

با استاد در ارتباط باشید

اگر کودک چند هفته تمرین نکرده یا علاقه‌اش کم شده، پیش از آنکه به ترک کلاس برسد با استاد صحبت کنید. گاهی تغییر قطعه یا یک هدف کوچک تازه همه‌چیز را عوض می‌کند.

در نوا، ابزار تمرین شامل دفترچه تمرین با زمان‌سنج، مترونوم، تیونر، زنجیره تمرین و نشان‌های تشویقی برای کودکان است؛ و ولی همه را در پورتال خودش می‌بیند.